Panie, kto zrozumie Ciebie...
Wszak zamknąłeś swoje Serce
W piersiach rodziców dziecka
I nauczyłeś ich kochać...
Nie dziw się, że teraz płaczą,
Bo nie przeczuwali,
Że tak szybko wróci do Ciebie,
A oni zostaną sami ...
Proszę, daj im nadzieję,
Która jak balsam
Zagoi duchowe rany
I pozwoli dalej żyć...
Jeśli nauczyłeś kochać bliskich,
To daj również siłę,
Aby się z nimi rozstać
I zaufać, że dobrze im u Ciebie...
ks. Lucjan Szczepaniak SCJ
22 października 2017
Przemek
"Wasze dzieci są Święte"
We wrześniu tego roku pojechaliśmy z Agą na rekolekcje dla rodziców po stracie dziecka do Straszyna.
Gdyby nie moja żona pewnie bym się na taki wyjazd nie zdecydował.
Od samego początku miałem obawy, jak sobie z tym poradzę, czy mi to w ogóle pomoże i czy rany nie będą bolały bardziej.
Gdy tylko przywitaliśmy się z innymi uczestnikami powiedziałem: "Aga! My stąd jutro uciekniemy".
To dlatego, że pojawiły się tam osoby które straciły dzieci w różnym wieku, w różnych sytuacjach.
Od straty w łonie matki, po nowotwory, wypadki samochodowe, morderstwa, nawet samobójstwa. Dzieci w wieku kilku, kilkunastu lat. Obawiałem się, że mnie to przerośnie.
Okazało się jednak, że przebywanie z tymi ludźmi, obserwowanie jaka jest w nich wiara oraz obecność Ducha Świętego między nami, jest czymś wyjątkowym.
Słuchaliśmy jak poradzić sobie z bólem, z cierpieniem, jak wybaczyć sobie, ja wybaczyć Bogu, i chyba najtrudniejsze - jak wybaczyć tym, którzy przyczynili się do śmierci naszych bliskich.
Okazuje się, że to najlepsza droga do pojednania i pójścia w dalszą część naszego życia u boku Chrystusa.
Większość z Was widziała film "Chata".
Miałem wrażenie, że w takim właśnie miejscu się znalazłem. Po ostatniej stracie winiłem siebie, że nie zawierzyłem całej sytuacji Bogu, że za słaba była moja wiara.
Usłyszałem ważne dla mnie słowa: po pierwsze w takich sytuacjach modli się za nas cały Kościół, po drugie uświadomiła mnie Aga, że w dzień kiedy otrzymaliśmy tę smutną informację, modliliście się nad Agnieszką na spotkaniu wspólnoty. Zrozumiałem, że poparcie w wierze i modlitwie mieliśmy duże i wyjątkowe.
Jednak to co mnie "wbiło w podłogę" to słowa księdza Jana, który uświadomił nam :
"WASZE DZIECI SĄ ŚWIĘTE!"
Musiałem to usłyszeć i powtarzać sobie kilka razy, bo to trochę trudne do wyobrażenia, a zarazem tak niesamowite i piękne... WASZE DZIECI SĄ ŚWIĘTE!!
Wiecie co - w tym momencie byłem najbardziej dumnym tatą na świecie.
Ze spokojem i wiarą czekamy na dzień kiedy je spotkamy u boku Jezusa.
Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z
Polityką Prywatności i plików Cookies.
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies.