16 lutego 2019

Msza święta - luty 2019

Z homilii księdza Jana Uchwata:

„Niebo do nas schodzi. Niebo przyjmujemy. Do nieba idziemy. Nie jesteśmy sami. Pan Bóg nas szuka. Karmi nas i prowadzi bezpieczną drogą do siebie, do nieba i do naszych dzieci.”

Te słowa podsumowują cel istnienia naszej Wspólnoty, która powstała ponad 10 lat temu.
Pierwsze spotkanie odbyło się w październiku 2008 roku w domu rekolekcyjnym ojców jezuitów w Gdyni. W marcu 2009 roku, pierwszy raz na gdańskiej Żabiance została odprawiona msza święta w intencji osieroconych rodzin. Od tego czasu Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej stało się naszym azylem - miejscem spotkań, modlitwy, łez, pocieszenia, nowych znajomości. Te dziesięć lat to setki płaczących rodziców, ale też setki rodziców na których twarzach ponownie pojawił się uśmiech. Dlatego lutowa msza święta była dla nas czasem szczególnej modlitwy i dziękczynienia.

Dziękowaliśmy Bogu za otrzymane łaski a Matce Bożej za opiekę. Dziękowaliśmy za wspomnienia, wzruszenia, przyjaźnie, błogosławieństwo i ludzi, których postawiał na naszej trudnej drodze żałoby. Dziękowaliśmy za wszystkich księży, którzy modlili się z nami i za nas, towarzyszyli, jednali nas z Bogiem w Sakramencie Pokuty, głosili kazania oraz konferencje na rekolekcjach. Dziękowaliśmy za osoby świeckie, które posługiwały w różny sposób – psychologów, prelegentów, muzyków, szafarzy, wszystkich którzy wspierali nasze działania modlitwą. Poleciliśmy Bogu zmarłych księży i zmarłych rodziców z naszej Wspólnoty.

Jedna symboliczna świeca przy ołtarzu została zapalona w intencji naszych zmarłych Dzieci a dym kadzidła unosił naszą modlitwę do nieba. U stóp Matki Bożej złożyliśmy róże w dowód wdzięczności za opiekę.  

Na koniec mszy świętej uczestnicy otrzymali obrazki z modlitwami dla osieroconych rodziców. Spotkanie zakończyliśmy wspólną kawą w sali parafialnej w gronie „starych” i „nowych” rodziców.

Relacja z uroczystości w internetowym wydaniu gdańskiego Gościa Niedzielnego KLIKNIJ

Homilia

 

PIERWSZE CZYTANIE (Rdz 3, 9-24)
Czytanie z Księgo Rodzaju.

Pan Bóg zawołał Adama i zapytał go: « Gdzie jesteś?»
On odpowiedział: « Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się ».
Rzekł Bóg: «Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść? »
Mężczyzna odpowiedział: « Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem ».
Wtedy Pan Bóg rzekł do niewiasty:« Dlaczego to uczyniłaś? »
Niewiasta odpowiedziała: «Wąż mnie zwiódł i zjadłam».
Wtedy Pan Bóg rzekł do węża: « Ponieważ to uczyniłeś, bądź przeklęty wśród wszystkich zwierząt domowych i polnych; na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni twego istnienia. Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono zmiażdży ci głowę, a ty zmiażdżysz mu piętę ».
Do niewiasty powiedział: « Obarczę cię niezmiernie wielkim trudem twej brzemienności, w bólu będziesz rodziła dzieci, ku twemu mężowi będziesz kierowała swe pragnienia, on zaś będzie panował nad tobą». 
Do mężczyzny zaś Bóg rzekł: « Ponieważ posłuchałeś swej żony i zjadłeś z drzewa, co do którego dałem ci rozkaz w słowach : "Nie będziesz z niego jeść", przeklęta niech będzie ziemia z twego powodu: w trudzie będziesz zdobywał od niej pożywienie dla siebie po wszystkie dni twego życia. Cierń i oset będzie ci ona rodziła, a przecież pokarmem twym są płody roli. W pocie więc oblicza twego będziesz musiał zdobywać pożywienie, póki nie wrócisz do ziemi, z której zostałeś wzięty; bo prochem jesteś i w proch się obrócisz. »
Mężczyzna dał swej żonie imię Ewa, bo ona stała się matką wszystkich żyjących.
Pan Bóg sporządził dla mężczyzny i dla jego żony odzienie ze skór i przyodział ich. Po czym Pan Bóg rzekł: « Oto człowiek stał się taki jak My: zna dobro i zło; niechaj teraz nie wyciągnie przypadkiem ręki, aby zerwać owoc także z drzewa życia, zjeść go i żyć na wieki».
Dlatego Pan Bóg wydalił go z ogrodu Eden, aby uprawiał tę ziemię, z której został wzięty. Wygnawszy zaś człowieka, Bóg postawił przed ogrodem Eden cherubów i połyskujące ostrze miecza, aby strzec drogi do drzewa życia.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 90(89), 2 i 4. 5-6. 12-13) 

Refren: Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką. 
Zanim się narodziły góry, +
nim powstał świat i ziemia, *
od wieku po wiek Ty jesteś Bogiem. 
Bo tysiąc lat w Twoich oczach +
jest jak wczorajszy dzień, który minął, *
albo straż nocna. 

Porywasz ich, stają się niby sen poranny, *
jak trawa, która rośnie: 
rankiem zielona i kwitnąca, *
wieczorem więdnie i usycha. 

Naucz nas Uczyć dni nasze, *
byśmy zdobyli mądrość serca. 
Powróć, o Panie, jak długo będziesz zwlekał? *
Bądź litościwy dla sług Twoich!

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 4,4b)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Nie samym chlebem żyje człowiek, 
lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych. 

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mk 8,1-10)
Słowa Ewangelii według świętego Marka.

Gdy znowu wielki tłum był z Jezusem i nie mieli co jeść, przywołał do siebie uczniów i rzekł im: „Żal mi tego tłumu, bo już trzy dni trwają przy Mnie, a nie mają co jeść. A jeśli ich puszczę zgłodniałych do domu, zasłabną w drodze; bo niektórzy z nich przyszli z daleka”.
Odpowiedzieli uczniowie: „Skąd tu na pustkowiu będzie mógł ktoś nakarmić ich chlebem?”
Zapytał ich: „Ile macie chlebów?”
Odpowiedzieli: „Siedem”.
I polecił ludowi usiąść na ziemi. A wziąwszy te siedem chlebów, odmówił dziękczynienie, połamał i dawał uczniom, aby je rozdzielali. I rozdali tłumowi. Mieli też kilka rybek. I nad tymi odmówił błogosławieństwo i polecił je rozdać.
Jedli do sytości, a pozostałych ułomków zebrali siedem koszów. Było zaś około czterech tysięcy ludzi. Potem ich odprawił.
Zaraz też wsiadł z uczniami do łodzi i przybył w okolice Dalmanuty.

Oto słowo Pańskie.

Świadectwa
(wszystkie treści są własnością Wspólnoty Rodziców po Stracie Dziecka, kopiowanie i udostępnianie bez zgody zabronione)

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
36 0.30918788909912